Wij huren zeilboten op plaatsen waar het leuk zeilen is!

dinsdag, 04 augustus 2015 22:35

Driehoek Noordzee Challenge 2015

Beoordeel dit item
(2 stemmen)
0 Comments

Lelystad, 18 juni

De Driehoek Noordzee Challenge is een zeiltocht op de Noordelijke Noordzee, georganiseerd door de Nederlandsche Vereeniging van Kustzeilers. De tocht - een initiatief van vuurtorenwachter en architect Reid de Jong in Friesland – wordt voor de 20e keer gevaren. De start is in Den Helder, waarna koers wordt gezet naar Kirkwall op de Orkney eilanden boven het Schotse vaste land. Vandaar volgt een oversteek naar ‘Farsund’, gelegen aan de zuidkust van Noorwegen. De tocht terug naar Nederland maakt de Driehoek compleet. Voor de jubileum editie van dit jaar hebben zich een record aantal boten ingeschreven, rond de 40 schepen, met ruim 100 bemanningsleden.
Wij, Dink, Peter Henk en Jan Willem, zeilen de tocht voor het eerst op initiatief van Dink. Onze gehuurde Bavaria 39 wordt in Lelystad gereed gemaakt na een zorgvuldige voorbereiding op deze uitdagende tocht.

Den Helder, 20 juni

Onder het wakend oog van de Prins van Oranje ontvangen we tijdens het palaver in de collegezaal van de Marine Academie in Den Helder de laatste informatie voor de start van de tocht. De weersvoorspelling is deels onzeker. Boven Schotland ontwikkelt zich een depressie. We vertrekken met gunstig tij richting Kirkwall. Bij 3-4 Bf zetten we aanvankelijk de gennaker, die al snel losschiet door een defecte verbinding. Na anderhalve dag zeilen trekt de wind aan en is meer Noordwest. Nog voor de Doggersbank komen we terecht in een groot mistveld. Een visser meldt door de marifoon dat hij de hem omringende ‘zeilbootjes graag heel wil houden’; een goed streven voor de vroege zondagmorgen. Aan de wind loopt ons schip tot wel 8 knopen, maar scherp aan de wind varen is er niet bij. De ideale koerslijn is moeilijk te volgen. Zo hoog mogelijk aan de wind varend komen wij voorbij Devil’s Hole in de Long Forties, ter hoogte van Aberdeen. De wind is steeds 5-7 Bf op de kop en de golven 3-4 meter. Dit trekt de Bavaria niet. Na een nacht kruisen met fors gereefd zeil zijn we nauwelijks opgeschoten. Het schip rolt en slapen tijdens de wacht gaat daardoor slecht. We zijn te ver uit de kust om actuele weersvooruitzichten te ontvangen. Het moreel daalt. We besluiten een uitwijkhaven op te zoeken.

Stonehaven, 23 juni

Stonehaven, net onder Aberdeen, biedt een bezeilde koers. Dit is overigens nog 10 uur varen vanaf onze koerslijn naar Orkney. Aan het eind van de dinsdag, met Stonehaven in zicht, gaat de wind liggen. Na aankomst zit de eerste leg van de Driehoek er voor ons op: 450 zeemijl. Stonehaven, een authentieke Schotse plek. De haven biedt nauwelijks faciliteiten. Er ligt nog één ander jachtje van een Schot die sinds april in z’n eentje een rondje Groot-Brittannië doet en alleen nog de gevreesde noordhoek van Schotland moet zien te ronden voordat hij thuis is. De temperatuur stijgt overdag niet boven de 8 graden, we maken dankbaar gebruik van de kachel aan boord. Voor diesel en water, navigatielampjes en het maken van de gennaker besluiten we langs de kust te varen naar de noordelijk gelegen havenplaats Peterhead, onderweg trekken de kastelen langs de kustlijn onze aandacht.

Peterhead, 26 juni

In Peterhead treffen we meer verwaaide deelnemers aan. Ervaringen worden gewisseld. We worden geholpen met de reparaties aan onze boot en aan brandstof. Peterhead: het maakt de indruk van een bloeiende haven voor visserij, olie- en gasindustrie, voor ons is de omgeving echter weinig aantrekkelijk. Gereed voor de volgende etappe vertrekken we in de middag richting Noorwegen. Ruim voor de wind varend met 5 Bf loopt ons schip goed. Dolfijnen en vogels vergezellen ons. Het gaat als een speer en binnen 48 uur wordt Farsund bereikt, een kleine 300 zeemijl verder.

Farsund, 28 juni

Na de indrukwekkende en snelle tocht is de ontvangst allerhartelijkst en met veel getoeter. Schepen meren af aan de speciaal voor de tocht gereserveerde steiger. De vloot herenigt zich, er is tijd voor onderhoud en ontspanning. Ongeveer de helft van de ruim veertig schepen blijkt tijdens de eerste etappe uitgeweken te zijn naar de Engelse en Schotse oostkust. Tijdig een haven opzoeken bij ongunstige en onzekere omstandigheden geeft blijkt van goed zeemanschap, het voelt prettig aan dat te horen. Ter ere van de 20e editie zijn excursies georganiseerd zodat we het prachtige achterland kunnen ervaren. Ook leuk: iedere ochtend broodjes voor de lunch, uitgedeeld door een dame in Noorse klederdracht.

Noordzee, 1 juli

Het derde deel van de tocht voert langs het Skagerrak en de Duitse Bocht. De wind is ons goed gezind, op donderdag zelfs hard waardoor we met 6-7 knopen per uur naar het zuiden trekken. We genieten van de ondergaande zon. Voor het eerst een heldere wolkeloze nacht. Dan krijgen we te maken met veranderlijke winden, de route is met wind uit het Zuidoosten 5-6 Bf wederom niet goed bezeild. Later maken we fors onweer, veel regen, variabele winden en windstiltes mee. De motor helpt ons tijdens het laatste deel van de tocht gedurende ruim 24 uur verder naar Den Helder. Boven de Waddeneilanden treffen we tot slot nog dikke mist.

Den Helder, 3 juli

Na een ontbijt met pannenkoeken en het oversteken van de Shipping Lanes wordt vroeg in de avond Den Helder bereikt, waar gepavoiseerde marineschepen een vrolijke aanblik geven tijdens de open dagen van de Koninklijke Marine. Voor ons zit de Driehoek Noordzee tocht er bijna op. Drie boten zijn voor ons al aangekomen, waarvan de bemanningen genieten van een welverdiende borrel. Bijna alle weersomstandigheden hebben we tijdens onze reis gehad, maar de wind en de golven in Devil’s Hole zullen ons nog lang heugen.

Lelystad, 4 juli

Nog een klein stukje varen naar Lelystad, de boot afleveren, vlaggen strijken, afscheid nemen van elkaar. De gastenvlag van Orkney komt pas in Lelystad uit de kast en lacht ons uitdagend toe. Terugkijkend op de reis: goede zeilervaring opgedaan, een bijzondere reis, on the edge, lage temperaturen, goed samenspel, culinaire hoogstandjes, zware opgave voor drie mensen, voldaan gevoel. Het smaakt naar meer.

Dank aan de Nederlandsche Vereeniging van Kustzeilers voor het organiseren van de tocht en dank aan Zeezeilvereniging Genosea voor het invullen van de randvoorwaarden voor de zeiltocht om deze unieke zeilervaring op te doen. De tijd is omgevlogen, ritmisch zijn de dagen en nachten onder de wisselende omstandigheden verstreken. Na de fantastische tocht zijn een paar dagen nodig om weer te wennen aan vaste grond.

 

Juli 2015,

Dink Legemate
Peter Henk Eshuis
Jan Willem de Groot

Lees 3174 keer Laatst aangepast op zondag, 06 maart 2016 15:33
Log in om reacties te plaatsen